Vladimir

• Kategori: Dram, Gerilim, Kara Mizah
• Yayın Tarihi: 05 Mart 2026
• Oyuncular: Rachel Weisz, Leo Woodall, John Slattery, Miriam Silverman
• Dil: İngilizce
• Dizi Süresi: 50-60 Dakika
• Yönetmen: Francesca Gregorini, Shari Springer Berman
• Senarist: Julia May Jonas
• Orijinal İsmi: Vladimir
• Platformlar: Peacock ,Netflix

Vladimir İncelemesi: Orta Yaş Krizi Hiç Bu Kadar “Edebi” Olmamıştı

Üniversite kampüslerini düşünün. Tuğla binalar, sonbahar yaprakları, ellerinde kahveyle gezen entelektüel tipler… Dışarıdan ne kadar huzurlu görünüyor değil mi? Ama Vladimir, o tuğla duvarların arkasında dönen iğrençlikleri, egoları ve bastırılmış arzuları yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor.

Dizi, #MeToo çağından hemen önce popüler olan, ancak kocası (John Slattery) öğrencileriyle yaşadığı uygunsuz ilişkiler nedeniyle soruşturma altına alınan saygın bir İngiliz edebiyatı profesörünün (Rachel Weisz) hikayesini anlatıyor. Kadınımız, kocasının rezillikleriyle boğuşurken, kampüse yeni gelen genç, yakışıklı ve deneysel roman yazarı Vladimir‘e (Leo Woodall) takıntılı hale geliyor.

Bu bir aşk hikayesi mi? Kesinlikle hayır. Bu, gücünü kaybeden bir kadının, gençlik ve başarı timsali bir adamı hem arzulayıp hem de onu bir proje gibi ele geçirme çabası. Yapımcı koltuğunda Bad Sisters ve Catastrophe gibi harika işlerin arkasındaki isim Sharon Horgan‘ın olması, dizinin sadece bir dram değil, aynı zamanda jilet gibi keskin bir kara mizah içereceğinin de garantisi.

Konusu: Kocamın Skandalı mı, Benim Takıntım mı?

Hikayemiz, liberal bir sanat okulunda geçiyor. Rachel Weisz’ın canlandırdığı karakter (ki kitapta isimsiz bir anlatıcıdır, dizide de bu gizem korunabilir), kocasının geçmişte yaptığı hataların bedelini ödemek zorunda kalan mağrur bir eş. Kocası John, “eski toprak” bir akademisyen ve öğrencileriyle yaşadığı ilişkiler artık kariyerini bitirmek üzere.

Bizim profesör ise bu durumu garip bir stoacılıkla karşılıyor. Ta ki Vladimir gelene kadar… Vladimir, genç, evli ve edebiyat dünyasının yeni parlayan yıldızı. Bizim profesör, Vladimir’i ve onun yazdıklarını hem kıskanıyor hem de ona karşı önüne geçilemez bir arzu duyuyor. Ancak bu arzu sadece cinsel değil; entelektüel bir açlık, gençliğe duyulan özlem ve belki de biraz “sahip olma” dürtüsü.

Dizi, bir kadının kontrolü elinde tutma çabasını anlatırken, izleyiciyi şu soruyla baş başa bırakıyor: “Kurban kim, suçlu kim?” Rachel Weisz’ın o soğuk ama ateşli oyunculuğuyla, Leo Woodall’ın tekinsiz çekiciliğinin çarpışmasını izlemek, bir trafik kazasını izlemek gibi; bakmak istemiyorsunuz ama gözünüzü de alamıyorsunuz.

Karakter Analizleri: Edebiyatın Arıza Tipleri

Bu dizide “iyi insan” aramayın. Burada herkesin bir defosu, herkesin bir ajandası var.

Profesör (Rachel Weisz)

Edebiyat dünyasının kraliçesi olmaya alışkın ama tacı sallantıda. Rachel Weisz, bu rol için biçilmiş kaftan. Karakteri; zeki, acımasız, yargılayıcı ama içten içe derin bir yalnızlık ve güvensizlik yaşıyor. Kocasının sadakatsizliğini umursamıyormuş gibi yapsa da, Vladimir’e olan ilgisi aslında kendi kaçış bileti. Vladimir’i sadece bir erkek olarak değil, kendi sanatsal tıkanıklığının çözümü olarak görüyor. Onun için Vladimir, etiyle kemiğiyle tüketilmesi gereken bir ilham perisi.

Vladimir (Leo Woodall)

Genç, yetenekli ve tehlikeli derecede çekici. One Day dizisindeki o sempatik çocuk gitti, yerine egosunu sanatıyla besleyen, gizemli bir yazar geldi. Vladimir, kampüsün yeni gözdesi. Karısı ve çocuğuyla “mükemmel” bir hayatı var gibi görünse de, yaşlı profesörün ilgisinden o da nasibini alıyor (ya da bu ilgiyi kullanıyor mu?). Leo Woodall, o masum yüzünün altındaki manipülatif tarafı göstermek için harika bir seçim.

John (John Slattery)

Mad Men‘in Roger Sterling’i, yine bildiğimiz sularda. John, karizmatik ama ahlaki pusulası bozuk, eski nesil bir akademisyen. Yaptığı hataların “zamanın ruhuna” uymadığını düşünüyor ama aslında sadece bencil bir adam. Karısının Vladimir’e olan ilgisini fark ettiğinde vereceği tepki, dizinin kaos dozunu artıracak.

Florence (Miriam Silverman)

Dizinin yan karakterlerinden biri ama muhtemelen olayların gidişatını etkileyecek kilit bir rolde. Akademik çevrenin dedikoducu yüzü veya belki de profesörün vicdanının sesi olabilir.

Neden İzlemelisiniz?

1. Rachel Weisz Faktörü: Bu kadın telefon rehberini okusa izlenir. Burada ise saplantılı, nevrotik ve zeki bir kadını canlandırıyor. Oyunculuk dersi vereceği kesin.

2. Kuşak Çatışması: Boomer neslinin akademisyenleri ile Gen Z’nin (veya Y kuşağının sonu) değer yargıları arasındaki çatışma, dizinin en lezzetli mizah sosu.

3. Cesur Senaryo: Julia May Jonas’ın kitabı oldukça cüretkardı. Cinsellik, güç ve sanat üzerine tabuları yıkan bir anlatımı vardı. Dizi de bu cesaretten geri kalmayacak gibi duruyor.

Olası ve Unutulmaz Replikler

(Kitabın ruhundan ve fragman hissiyatından esinlenerek):

Profesör: “Yaşlanmak, görünmez olmak demek değildir Vladimir. Sadece artık kimse bakmadığı için daha rahat suç işleyebileceğin anlamına gelir.”

Vladimir: “Sizin nesliniz, her şeyi yok etme hakkını kendinde buluyor. Biz ise sadece o yıkıntıların üzerine şiir yazmaya çalışıyoruz.”

John: “Ben kötü bir adam değilim hayatım, sadece kötü bir dönemde yaşıyorum. Eskiden buna ‘ilham’ derlerdi, şimdi ‘taciz’ diyorlar.”

Profesör: “Seni arzuladığımı mı sanıyorsun? Hayır tatlım, ben senin sahip olduğun o aptalca umudu arzuluyorum.”

Dizimag Editör Yorumu: Entelektüel Bir Gerilim

Vladimir, sadece bir “yasak aşk” hikayesi değil. Sanatın sınırlarını, arzunun yıkıcılığını ve akademik dünyanın ikiyüzlülüğünü anlatan psikolojik bir gerilim. Leo Woodall ve Rachel Weisz arasındaki kimya (veya kimyasızlık, çünkü karakterlerin ilişkisi tuhaf) ekranı eritecek cinsten.

Eğer The Chair dizisini sevdiyseniz ama “Keşke biraz daha karanlık, biraz daha seksi ve biraz daha psikopatça olsaydı” dediyseniz, Vladimir tam size göre. Çayınızı demleyin, en entelektüel gözlüklerinizi takın ve bu akademik çöküşü keyifle izleyin.

Not: Diziyi izledikten sonra üniversitedeki hocalarınıza aynı gözle bakamayabilirsiniz! İyi seyirler.